Βλεφαρίτιδα

Η βλεφαρίτιδα μπορεί να χωριστεί σε πρόσθια και οπίσθια ανάλογα με την ανατομική θέση, αν και υπάρχει σημαντική επικάλυψη και συχνά υπάρχουν και τα δύο. Η πρόσθια βλεφαρίτιδα επηρεάζει το δέρμα των βλεφάρων, τη βάση των βλεφαρίδων και τους θύλακες των βλεφαρίδων και περιλαμβάνει τις παραδοσιακές ταξινομήσεις της σταφυλοκοκκικής και της σμηγματορροϊκής βλεφαρίτιδας. Η οπίσθια βλεφαρίτιδα επηρεάζει τους μεϊβομιανούς αδένες και τα στόμια των αδένων και έχει μια σειρά πιθανών αιτιολογιών, με την κύρια αιτία να είναι η δυσλειτουργία του μεϊβομιαίου αδένα (MGD).

Ενώ η αιτιολογία της βλεφαρίτιδας είναι πολύπλοκη και δεν είναι πλήρως κατανοητή, τα βακτήρια και η φλεγμονή πιστεύεται ότι συμβάλλουν στην παθολογία. Η μακροχρόνια διαχείριση των συμπτωμάτων μπορεί να περιλαμβάνει καθημερινές ρουτίνες καθαρισμού βλεφάρων και τη χρήση θεραπευτικών παραγόντων που μειώνουν τη μόλυνση και τη φλεγμονή.

Επιδημιολογία

Η βλεφαρίτιδα είναι μια από τις πιο συχνές οφθαλμικές διαταραχές που συναντώνται στην κλινική πράξη.

Η βλεφαρίτιδα μπορεί να επηρεάσει όλες τις ηλικίες.

Παράγοντες Κινδύνου

Ξηροφθαλμία

Περίπου 25% έως 40% των ασθενών με σμηγματορροϊκή βλεφαρίτιδα και MGD έχουν επίσης ξηροφθαλμία. Αυτό μπορεί να οφείλεται σε αυξημένη εξάτμιση του δακρυϊκού φιλμ λόγω ανεπάρκειας στο λιπιδικό συστατικό των δακρύων καθώς και σε μειωμένη αίσθητικότητα της οφθαλμικής επιφάνειας.

Δερματολογικές καταστάσεις

Η ροδόχρους ακμή: Τα χαρακτηριστικά ευρήματα του δέρματος του προσώπου περιλαμβάνουν ερύθημα, τελαγγειεκτασίες, βλατίδες, φλύκταινες και προεξέχοντες σμηγματογόνους αδένες.

Η σμηγματορροϊκή δερματίτιδα, φλεφαρίτιδα από demodex.

Διάγνωση

Η διάγνωση της βλεφαρίτιδας βασίζεται συνήθως σε τυπικό ιστορικό ασθενούς και χαρακτηριστικά βιομικροσκοπικά ευρήματα με σχισμοειδή λυχνία.

Θεραπεία

Συστηματική υγιεινή των βλεφάρων καθώς και σταγόνες αντιβιοτικών και τεχνητά δάκρυα.